Sale!

ฟ้าเดียวกัน ฉบับเศรษฐทรรศน์วิพากษ์

฿80.00 ฿72.00

ฟ้าเดียวกัน ฉบับเศรษฐทรรศน์วิพากษ์

หมวดหมู่:

รายละเอียด

การดำรงอยู่อย่าง “เข้มแข็ง” ของรัฐบาลไทยรักไทยภายใต้การนำของ พ.ต.ท. ทักษิณ ชินวัตร ในรอบ 2 ปีเศษที่ผ่านมา เป็นสิ่งที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนในประวัติศาสตร์การเมืองไทยสมัยใหม่ ปรากฎการณ์ที่รัฐบาลสมัยปัจจุบันสามารถขยายตัวเข้ายึดกุมในเกือบทุกองคาพยพของสังคมไทยเด่นชัดขึ้นเรื่อยๆ เด่นชัดจนนิธิ เอียวศรีวงศ์ถึงกับบอกว่า “ประเด็นสาธารณะที่ครอบคลุมสังคมไทยอยู่ในเวลาสองปีที่ผ่านมา ล้วนเป็นประเด็นที่ท่านนายกฯ ผลิตขึ้นทั้งนั้น” สภาพการณ์ดังกล่าว น่าจะชวนให้เราย้อนกลับตั้งคำถามกันมากขึ้นว่า ทำไมความหลากหลายในการกำหนด “ญัตติสาธารณะ” จึงหายไปสวนทางกับสิทธิเสรีภาพที่ (ดูเหมือนจะ) มีมากขึ้น ขณะที่ฝ่ายนักวิชาการซึ่งเคยเป็นผู้ผลิตญัตติสาธารณะกลุ่มหนึ่ง ต้องตกเวทีไปเช่นเดียวกับนักการเมืองฝ่ายค้าน เพราะไม่สามารถให้ข้อมูลและข้อสรุปที่มาจากการศึกษาอย่างละเอียดลึกซึ้งเพียงพอ จะมีก็แต่การให้สัมภาษณ์ในเชิงหลักการซึ่งเป็นที่ยอมรับกันทั่วไป ขณะเดียวกัน สื่อก็ถูกทุนครอบงำอย่างแนบเนียน อีกทั้งยังไม่มี “กึ๋น” พอที่จะติดตามการเปลี่ยนแปลงของการเมืองและสังคม และเมื่อหันมามองระดับรากหญ้า ความเคลื่อนไหวของประชาชนนั้นก็ประสบความสำเร็จแค่เรื่อง “เป็นข่าว”… หากมองถึงความเข้มแข็งของรัฐบาลไทยรักไทย โดยผ่านความสามารถในการกำหนด “ญัตติสาธารณะ” ได้อย่างเบ็ดเสร็จ เหตุสำคัญประการหนึ่งก็คือ ความสามารถของรัฐบาลในการผลิตชุดนโยบายต่างๆ ออกมาอย่างต่อเนื่อง แม้ว่าหลายนโยบายจะแสดง “ธาตุแท้” ของรัฐบาลออกมาเช่นนโยบายการแปรสัญญาโทรคมนาคม แต่ขณะเดียวกันนโยบายที่พยายามเข้าถึงคนเล็กคนน้อยในสังคม ไม่ว่า 30 บาทรักษาทุกโรค, กองทุนหมู่บ้าน, พักหนี้เกษตรกร, บ้านเอื้ออาทร ฯลฯ ก็ล้วนแล้วแต่ได้รับการตอบรับจากประชาชนในระดับที่น่าพอใจ จนทำให้นายกรัฐมนตรีถึงกับประกาศเสียงดังฟังชัดว่า “รัฐบาลผมมีประชาชนเป็นศูนย์กลาง ทำทุกอย่างให้ประชาชน ไม่สนใจไอ้พวกตั้งชมรมบ้าๆ บอๆ ขึ้นมา” เมื่อ “สภาประชาชน” ที่จัดตั้งขึ้นโดยองค์กรภาคประชาชนต่างๆ ลงมติไม่ไว้วางใจรัฐบาล ทำไม “การเมืองภาคประชาชน” จึงไม่สามารถเสนอ “ญัตติสาธารณะ” ที่มีพลังเพียงพอให้สังคมหันมาสนใจได้? คำตอบในทำนองว่า เพราะรัฐบาลปัจจุบันมีลักษณะอำนาจนิยมเหมือนยุคเผด็จการก่อน 14 ตุลา คงไม่เป็นประโยชน์ที่จะช่วยให้รัฐบาลหันมาฟังการเมืองภาคประชาชนมากขึ้น หรือการโยนบาปไปให้สื่อ ก็คงไม่ได้ทำให้ภาคประชาชนมีพลังเพียงพอ ปัญหาปัจจัยภายในการเคลื่อนไหวของภาคประชาชน น่าจะเป็นวาระสำคัญหนึ่งให้เรามาสนธนากัน… การมีเพียงจุดยืนทางการเมือง ที่ประกาศเสมอว่ายืนอยู่ข้างประชาชนผู้ยากไร้ โดยไม่สามารถที่จะเสนอทางออก/ทางเลือกที่ลึกซึ้งเพียงพอ และขาดปฏิบัติการทางการเมืองที่ทรงพลัง ก็น่าจะเป็นอีกสาเหตุหนึ่งที่ทำให้ “การเมืองภาคประชาชน” ไม่เข้มแข็งเพียงพอที่จะเสนอ “ญัตติสาธารณะ” ขึ้นเทียบกับรัฐบาลไทยรักไทยได้ ความคาดหวังของเราต่อการเคลื่อนไหวของการเมืองภาคประชาชน อยู่ที่การยกระดับข้อเสนอ/วิจารณ์ ที่ทะลุทะลวงมากกว่าที่เป็นอยู่ ซึ่งหนทางที่จะไปให้ถึงจุดนั้น คงมิใช่เรื่องที่ใครคนใดคนหนึ่งกำหนดได้ แต่ต้องอยู่ที่บรรยากาศการดำรงอยู่ของการเมืองภาคประชาชนว่าจะเปิดโอกาสให้ภาวะดังกล่าวเกิดขึ้นได้มากน้อยเพียงใด ฟ้าเดียวกัน เป็นผลผลิตของคนกลุ่มเล็กๆ ซึ่งมุ่งมั่นที่จะนำเสนอเรื่องราวการเคลื่อนไหวทางสังคมในมิติต่างๆ ขณะเดียวกันก็ปรารถนาจะเป็นพื้นที่สำหรับการถกเถียงแลกเปลี่ยนประเด็นแวดล้อมทั้งในด้านการเมือง เศรษฐกิจ สังคม วัฒนธรรม เพราะเราตระหนักดีว่า ปัญหาที่กล่าวมาตั้งแต่ต้นเป็นภาระร่วมกันของสังคม ขณะเดียวกันก็ไม่มีสูตรสำเร็จในการแก้ไขปัญหา สิ่งที่พวกเราพยายามทำก็คือ การเป็นเวทีกลางในการนำเสนอ ไม่เพียงแต่ปัญหาเฉพาะหน้าที่ต้องเผชิญกับรัฐบาลเท่านั้น แต่เราตระหนักว่าในสังคมไทยยังมีมายาคติอีกเป็นจำนวนมากที่เกาะแน่นกับสังคมมาช้านานไม่ว่าจะเปลี่ยนมากี่รัฐบาลแล้วก็ตาม ซึ่งหนทางหนึ่งที่จะนำไปสู่การก้าวพ้นมายาคติได้ก็คือการมีทัศนะที่วิพากษ์วิจารณ์ ฟ้าเดียวกัน ฉบับที่ 2 (เมษายน-มิถุนายน 2546) สำเร็จออกมาได้ก็ด้วยความร่วมมือจากนักเขียน วิทยากรผู้เข้าร่วมสัมมนา ผู้ให้สัมภาษณ์ในประเด็นต่างๆ ตลอดจนข้อเสนอแนะที่มีคุณค่าจากหลายๆท่านภายหลังจากได้รับวารสาร ฟ้าเดียวกัน ฉบับที่ 1 การเปลี่ยนแปลงในฉบับนี้ จากคำแนะนำของเพื่อนมิตร เราจึงได้เพิ่มคอลัมน์เกี่ยวกับ ศิลปะ/วัฒนธรรม ขึ้นมา ขณะที่คอลัมน์ “สยามพากษ์” ซึ่งเราเตรียมนำ “Studies of the Thai State: the State of Thai Studies” ของ Benedict Anderson มาแปลลงในฉบับนี้ ทางกองบรรณาธิการต้องขอยกไปไว้ในฉบับที่ 3 เนื่องจากปัญหาของขนาดบทความและขั้นตอนบรรณาธิการ สุดท้ายทางกองบรรณาธิการหวังเป็นอย่างยิ่งว่า เราจะได้รับคำติชมจากท่านผู้อ่านเพื่อที่จะนำมาปรับปรุงแก้ไข ฟ้าเดียวกัน ให้ดียิ่งๆ ขึ้นต่อไป

รีวิว

ยังไม่มีบทวิจารณ์

มาเป็นคนแรกที่วิจารณ์ “ฟ้าเดียวกัน ฉบับเศรษฐทรรศน์วิพากษ์”